Sobre la inconstancia

F Francisco de Rioja
0 Altın Yaprak
Claro y tranquilo el mar me conducía a que surcara su profundo seno, y apena entré, cuando el color sereno huyó de Bóreas con la saña fría. Crespos montes de humor al cielo vía subir, y el mar, de oscura sombra lleno, cambiar varios semblantes, y el terreno asiento entre las olas parecía. Entonce, ay, ¡oh mezquino!, un mortal hielo me cubría, y el hueco leño roto luchaba con las aguas fatigado. En tanto afán, con voz ya incierta al cielo moví a piedad; libróme, e hice voto de fiar nunca en ponto sosegado.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.