Gidenin Ardından 2

II. Sen üzülme gözbebeğim kıyamam Ağlayan ben olurum yeter ki bir gül Sen giderken otobüs garından ben ardın sıra bakmaya doyamam Aramızda asırlık eskimiş beyaz bir tül Ağlama sen gözlerine kurban olduğum Sil nemlenmiş gözlerini kaşların ıslanınca daha bir sertleşiyor bakışların korkuyorum İçim içime sığmıyor sığdıramıyorum seni içime Vurgun yaşıyorum her gidişinin ardın sıra parçalanıyorum darmadağın oluyorum Esrik yüreğim nereye gideceğini şaşırmış Tut hadi yüreğimden kurban olayım ellerine Sen hep gittin ben kaldım bu şehirde baktım ağladım baktım ve ağladım ardından Cemaline hun oldu gözlerimin çanağı insaf et ne olur yüzünü göster. Hangi yol girdiyse aramıza parçalamak istiyorum ellerimle Aşığın oluyorum ya deli gibi tutkunun oluyorum hani ölüyorum İşte istila ediyor yüreğimi o zamanda senin hayalin Ismarlıyorum seni giden gidiyor ya kalan hep ağlamakta