Sen Yoksun Mühürleriyle Şiirlerime Susarım

zaman gün ağırırken gözlerin vurur en yalnız yanımı sensiz dönmeyen bu dünya bak şimdi bir bir renklerini yitirir gözlerimdeki güneş butun zemherilerle dökülür bu şiir dudaklarımdan gözlerine kirpiklerini ben görmeyeyim diyemi kapattın sevdaya.. bıraktım kendimi yaşamaktan uçurumlara ruhumu pazarladım anılarımı geri versinler diye içimde hiç bir söz kalmadı bilmediğin sitemlerim gitme deyişlerim neye yarar. neye yarar gelmelerine sakladığım sevinç çıglıklarım söyle hangi yanınla sevmiştin beni.. adın "gülsün" içinde yüzümdeki tebessümlerin katili oluveririm seni düşündükçe yaralarım kendi ellerimden alırım sevdayı en cocuksu yanım ağlayıverir öksüz kalırım sen kokar tenim bedenimde yanmadık cehennem bırakmaz yüreğim ellerimden düşüverir gidişlerine kan doldurup içerim geceleri susarım kimseler anlamaz dilimden konusurum söyleyemem adını nasıl böyle sevmekten uzaklastıgını sorarım sen susarken bile ben anlarım Sevemiyorum seni! sevme sevmekten uzakken beni yoluma cıkmayan yol ararsın bulmamak için sen en buyuk gunahım olursun geceleri infazıma bahaneler ararken anarım seni adını vururum suskunlugum olursun hiç susmadıgın zamanlarıma sustum.. sagırlaştım sana, sevdaya söz vermedim senden sonram olmadı sözlerine bıraktıgım "aşk" yalnız şimdilerde En sensiz yanım simdi benden sessiz bana uzak en cok sana yakın varoluşunun umudu getirmez seni döndürmez geriye hiç birşeyim ayrılıgı yazdın kadere beni böyle istanbul kederleriyle bütün dön cümlelerimi susturup gidiyorsun.. hadi git o gece