Ayın Yalnızlığı

Karanlık boyunca Cırcırböcekleri bağırdı: "ay, ah büyük ay..." Karanlık boyunca Şehvetli bir âhın yükseldiği Dallar, o uzun elleriyle Ve teslim olmuş esinti Gizli ve bilinmeyen tanrıların emirlerine Ve saklı bin bir nefes, toprağın gizli yaşamında Ve o ışığın gezgin çemberinde, ateşböceği Tahta tavanda tıkırtı Perdede gece Gölde kurbağalar Hep beraber Hep beraber, bir avaz Tan ağarıncaya kadar bağırdı: "Ay, ah büyük ay..." Karanlık boyunca Ay ay ışığında ışıdı Ay Kendi gecesinin yalnız kalbiydi Altın renkli öfkesinde patlıyordu Çev: Hatice Gülcan Topkaya