Tepemde bir akbaba hırsla ölmemi bekliyor, ben ise düşünüyorum nasıl bir tuzak kurayım ki…
Karanlık boyunca Cırcırböcekleri bağırdı: "ay, ah büyük ay..."…
Başımızın Üstünden uçan Ve giren serseri bir bulutun karışık düşüncelerine Ve sesi kisa bir mızrak gibi geçen, ufku baştanbaşa…
ben senden ölürdüm oysa sen benim yaşamımdın sen benimle giderdin…
Ve bu benim yalnız bir kadın Soğuk mevsimin eşiğinde Yeryüzünün kirli varlığını anlamanın başlangıcında…
sessiz Cuma terk edilmiş Cuma eski sokaklara benzer hüzünlü Cuma hastalıklı tembel Cuma…
benim sesimi taşlarca dinliyorsun taşsın hemen dinlediklerini unutuyorsun ilkbahar sağanağısın ve pencerenin uykusunu…
Ve o sasirtici yüz Konustu benimle pencerenin öbür yanindan ve dedi ki: «Hak, açip gözünü gorenindir Ben ürkütücuyüm yitme yitme duygusu gibi…
Pişman değilim Düşünürken yenilgiyi, o acı yenilgiyi Çünkü ölüm tepesinin doruğunda Öptüm yazgımın çarmıhını…
Gözlerinin sınırsız mehtabında yine bu gece Yıldızlar yağıyor şiirime Ve kağıtların çöl kışındaki aklığı üzerine Ve ellerim kıvılcımları oya gibi ince ince işliyor…
Bak nasıl içimde gözlerimin Eriyor damla damla keder Karanlık ve isyancı gölgem nasıl Tutsağı oluyor güneşin…
ben gecenin sonundan söz ediyorum ben karanlığın sonundan ve gecenin sonundan söz ediyorum evime gelirsen eğer sevgili bana bir ışık getir…
ve bu benim yalnız bir kadın soğuk bir mevsimin eşiğinde, yeryüzünün kirlenmiş varlığını anlamanın…
kızıl gül kızıl gül kızıl gül…
Bunlardan önce, ah, evet Bunlardan önce sessiz kalınabilirdi Saatler boyunca…
15 / 29 gösteriliyor