İbrahim Ethem Bingül' E

Dili sanki şeker şerbet O dillerin efendisi Gönlü her şeye bedel bir servet O gönüllerin efendisi Gönüller bir sözüyle huzur buluyor Sıcacık bakışıyla bir mum oluyor Her gün tatlı sohbetiyle bizi doyuruyor O tatlı sohbetlerin efendisi Yaralı gönülleri o tamir eder Gönlüm daima hep ona gider Bir çift sözüyle silinir keder O lokman hekimlerin efendisi Bir selam verin mutlaka ona Sevgisinin pınarından için kana kana O mutlaka güller sunuyor sana O deste deste güllerin efendisi Acılar çeker belki kimseye demez Onun sevdiği gibi kimse sevemez Söylediği sözleri değme aşık diyemez O sevmenin, sevilmenin efendisi ''Kim o? '' demeyin sakın siz de tanıyorsunuz Her gün biriniz ondan feyz alıyorsunuz Siz onu yalnızca iyi bir insan sanıyorsunuz O dünyada yaşayan meleklerin efendisi...