Yakamoz Yorgunu Yüreğim

__________diğerlerinden farklı olmalı bu gece __________yoğun yaşanmalı duygular __________alabildiğine yoğun __________çünkü __________sabahı somon rengi bir şafak yalnızlığın ilk limanına doğru yol almadan önce aheste demir almalıyız bu gece filikaları bıraktım ben sana gelirken senin limanına demirlerken şimdi mürettebatsız bir gemi kaldı elimde dümenci ben çıma ben çarkçı ben makinist ben kılavuz kaptan yok artık dalgın bir aynada kalan yüzümle sende bırakıyorum solgun fotoğraflarımı bu geminin direkleri gururumdu benim şimdi o bile kırık sende kalan yanım / yarım pusulam benim onsuz nereye gider bu yorgun gemi? bilmem eskiden olsa korkmazdım hiçbir şeyden ama şimdi ürkek bir kedi yavrusu gibi titriyorum düşen yağmurun sesinden __________gözlerinin karası zindan gibi bakarken __________kirpiklerin bir hücre oluyor yüreğime __________esaretim bitecek mi bilmiyorum sende __________zaten hiçbir zaman bitmesini istemiyorum bir denizci dalgalara aşık olmalı aslında oysa ben gözleri menekşe kokulu zindan bakışlı bir kadın sevdim unuttum bir balıkçının ağlarının değerini her ilmeğinde nakışların kıymetini unuttum aşkın emek istediğini sen bilemezsin sen hiç balıkçı ağı örmedin ki! __________ben açık denizlerde olmalıyım __________sınırsız olmalı benim dünyam __________ben uçsuz ummanlara yol almalıyım __________gemilerim fırtınalarla boğuşmalı ben deniz kızlarının şarkılarını duymalıyım bana bir yunus balığı selam vermeli deniz atlarıyla şakalaşmalıyım beni bir deniz anası sarmalamalı ana şefkatiyle zehrini bedenime ilaç diye vermeli ben buraların adamı değilim artık kıyılarında olmayacağım senin çünkü yakamoz yorgunu bu yüreğim… __________sanki bir "Haymatlos" gibiyim sen olmayınca __________sevda gülüşlü bir şarkıya hasretim şimdi