Varolus-12 ( Ağaç Ve Toprak Ana)

Toprak ana sonsuz yuregi ile barindiriyordu yasami Ve tabiatin sonsuz guzelliginin sevincini yasiyordu Ve bir agac Basi goge eren Binlerce yapragi ile binlerce gozu ile gulumseyen bir agac Ve toprak anaya analagini bagislayan bir agac Kokleri ile tutunmus topraga Yasam icin Ve tabiata bagisladigi yesilligi icin Ve bir golge bagislamak icin bir cana Agac tutunuyordu toprak anaya kokleri ile Ve toprak ana gururla bakiyordu can bagisladigi agaca Toprak ana sesleniyordu agaca Benim yuregime tutunmus hayat damarlarin Sana yasam bagislayan gidan ozumdendir Benim olman ne guzel Ne guzel benim adimla bagisladigin bu guzellikler Ve agac ses veriyordu Sana analik sifatini kazandiran benim Benim senden aldigim gidadir Ve tutunacak bir avuc mekana olan ihtiyacimdir Seni ana yapan bu tabiata Toprak sen benimsin dedi agaca Ve agac ben sendeyim dedi senin degil Ve sen kendini bana verensin dedi benim degil Elele vermenin muhtesem pariltisidir yasama bagisladigimiz gormezmisin Birbirinden yasam bulmanin Ama birbirine sahiplenmeden bir olmanin guzelligidir Yasam budur diyordu agac toprak anaya Yasam birbirini tamamlayan Ama hep bir olan Hep birbirinden olan bizlerden olusur Gel elele verelim Ve birbirimizle olmanin guzelligini yasarken Yasam bagislayalim evrene