بخش ۳۰
ق قائم مقام فراهانی
0
Altın Yaprak
تعجب ها جلایر کرد زان ریش
شده جویای حال آن بد اندیش
بگفتش ریش تو چون شد که این است
حقیقت بوده پر یا کم چنین است
بگفتا چون که هم نامم به
بسی او را بخواهم از دل و جان
وز آن روزی که او با صد مشقت
روان بر نار شد ریشش به لعنت
سرش گویند بیرون شد از آنجا
سگی ناگه رسیدش از گذرگاه
بخورده بعضی گوشت و پوست رویش
که داخل بود در آن پوست مویش
هنوز این معجز از آن مانده باقی
که در هر کلب ظاهر هست ساقی
خورد هر چیز دفعش هست پر مو
ز ریش او بود یک حلقه با او
هر آن مولود گشتش نام
محبت آورد گه از دل و جان
که ریش او شود مانند این ریش
چو ما را هست این آیین و این کیش
عفونت هم چو از او یادگارست
به ما زان همدم اندر هر دو دارست
غرض هست این حکایت حال
روایت شد از آن بدبخت دوران
شهنشه چون به ظاهر دید سودست
قبول از مدعی عرضش نمودiست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş