شمارهٔ ۳۹
غ غنی کشمیری
0
Altın Yaprak
تاک شد زنجیر پایم تا کشیدم باده را
عاقبت از دست دادم دامن سجاده را
سایه می گوید بگوش نقش پا در هر قدم
هیچ کس دستی نگیرد بر زمین افتاده را
یار با آیینه می گوید ز روی التفات
ساده رویان دوست می دارند روی ساده را
هر که بود از می پرستان شد مرید من غنی
تا بر آب افکندم از دامان تر سجاده را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş