بخش ۱۶ - حکایت
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
عارفی خوش گفت با مردی بخیل
ای بدست ناجوانمردی ذلیل
تا بخیلی چون زنان بی زهره ای
دایم از وصل خدا بی بهره ای
وصل او در بذل جانست ای علیل
دور ازین دولت بود مرد بخیل
چون ز دستت بر نیاید نان دهی
پای بر سر همچو مردان کی نهی
ای دل از هستی بجان جویای او
لن تنالوا البر حتی تنفقوا
روزی از بخلت نمی گردد زیاد
جان مکن در بخل چندینی زیاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş