شمارهٔ ۱
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
دیشب آن گیل دل افروز که بیمار اویم
اتفاقا به من افتاد گذارش ز قضا
گفت هان چونی و تی حال به می عشق چه بو
گفتمش هیچ کساواتی مرا کار مبا
من درویش ستم دیده چو بیمار توام
روشن است این که به هر حال چنین زار بسا
قاسم از خنده آن یار شد از دست تمام
گفت خابوزیه از عشق ترا باد بقا
در ستم شد ز من از ناز مکرر می گفت
یار با هیچ کسی حال چنین زار مبا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş