شمارهٔ ۱۳۷
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
برآمد آفتاب طلعت دوست
که ذرات جهان را رو به آن روست
اگر نفست ازین جا رخنه جوید
ازو مشنو که آن وارونه هندوست
غلام روی آن خورشید حسنم
که عالم لمعه ای زان روی نیکوست
چه خوش می نالد آن چنگ معربد
که شور عاشقان از ناله اوست
اگر صوفی ندارد عشق قاقاست
وگر ملا نباشد مست قوقوست
بکوی عاشقی کمتر گذر کن
که هرجا فتنه ای بینی در آن کوست
تو هر جوری که خواهی کرد بر من
مرا جور تو بردن عادت و خوست
ز حسنت قصه ای در باغ گفتند
همیشه فاخته در بانگ کوکوست
بیا قاسم شراب ناب بستان
بنوش و سجده کن در حضرت دوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş