شمارهٔ ۱۴۶
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
قمری دارم کین چشم نهان خانه اوست
دل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست
من ازان یار چه گویم که عجب دلداریست
شمع جانست و جهان عاشق و پروانه اوست
قصه عشق غریبست و نشاید گفتن
در دو عالم همه جا قصه افسانه اوست
دو جهان مست خرابند ز جام ازلی
دو جهان در دو جهان ساقی می خانه اوست
جام آن یار من از حد و نهایت بگذشت
ز سمک تا بسما ساغر و پیمانه اوست
ما بغیر از تو ندیدیم بعالم دگری
زلف دلدار گرامیست که در شانه اوست
گر بپرسند ترا عاشق فرزانه کجاست
قاسم سوخته دل عاشق فرزانه اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş