شمارهٔ ۱۵۰
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
آن یار جفا پیشه که پشتست و پناهست
هم پشت و پناه آمد و هم عزت و جاهست
جانها همه مستند بدان شیوه که هستند
زان شاه دل افروز که سلطان سپاهست
زان خواجه چه حاصل که ز خود در نگذشتست
گر مفخر شهرست وگر مرشد راهست
با واعظ افسرده بگویید که غم نیست
گر چشم سفیدست ولی روی سیاهست
گفتی که اگر قصه این راه نگوییم
زنهار مکن پیشه که این پیشه تباهست
هرجا که کند زلف تو غارت دل و جانها
آن جای یقینست که دامی ز بلا هست
قاسم نظر از دوست مگردان که دریغست
جان تو که در عین حجابست و گناهست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş