شمارهٔ ۲۰

گریبان می درم هردم که دامان درمکش از ما که ما مشتاق دیداریم و رند و عاشق و شیدا به چشم مست میگونت بگو ای ترک یغمایی که آخر چیست مقصودت ز چندین غارت دل ها ازان خورشید رخسارت سواد زلف یک سو کن که مشتاقان به روز آیند از تاریکی شب ها چنان در عشق یک رویم که گر تیغم رود بر سر به روز امتحان باشم چو شمع استاده پابرجا ز سر تا پا همه جانم که غرق عشق جانانم همه عشقست ارکانم ز سر تا پا ز سر تا پا ز زلف دل پریشانست گفتم گفت عاشق را شراب لعل می باید علاج علت سودا ز قاسم عشق می بارد ز واعظ زهد و رعنایی که بعدالمشرقین آمد میان شیخ و مولانا