شمارهٔ ۲۰۱
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
مرا با روی تو پیوسته روییست
زیانی نی که از وجه نکوییست
هوس دارم که در پایت بمیرم
بعالم هر کسی را آرزوییست
ز شوق چشم میگونش خرابیم
شراب ما نه از جام و سبوییست
بجست و جوی او دل خستگان را
ز آب دیده هر دم شست و شوییست
ز جامش جرعه ای تا بر زمین ریخت
بعالم عاشقان راهای و هوییست
جرسها را فغان الرحیلست
تنم از بیم هجران همچو موییست
ز حسن یار و شوق جان قاسم
میان شهر هر جا گفت و گوییست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş