شمارهٔ ۲۰۴

در شرح آن جمال بیان ها ز حد گذشت در حسن یار حیرت جان ها ز حد گذشت در نقطه دهان تو کان سر نازکست کس را نشد یقین و گمان ها ز حد گذشت نادیده یار را به تصور حکایتی افتاد در زبان و زیان ها ز حد گذشت از عین حسن دلبر بی نام و بی نشان یک جلوه کرد نام و نشان ها ز حد گذشت زین بیش بی نقاب مرو در میان شهر ای دوست الحذر که فغان ها ز حد گذشت ای یار جان که بر سر بازار عاشقی شاد آمدی و شادی جان ها ز حد گذشت از فکر بر خیال تو ناایمنست شهر در ملک لایزال امان ها ز حد گذشت وقتست تا قرین شود آن یار قاسمی کز شدت فراق و قران ها ز حد گذشت