شمارهٔ ۲۸۶

آن یار چو ناگاه ببازار برآمد از هر طرفی مشرق انوار بر آمد ناگاه تجلی جلالی اثری کرد از روزنه روز شب تار برآمد از خانه برون آمد و در خرقه نهان گشت ناگاه بسر حلقه ابرار برآمد منصور کجا بود و ندانم که کجا بود آن دم که اناالحق ز سر دار برآمد وصفش نتوان گفتکه از دیده نهان شد با خرقه برون رفت و بزنار برآمد جانم همه از کار جهان پیچ و گره بود چون روی ترا دیدهمه کار برآمد چون روی ترا زلف تو پوشید بناگاه از جمله جهت نعره ستار برآمد ما منتظر دولت دیدار تو بودیم ناگه علم وصل ز کهسار بر آمد قاسم نتوانی که دگر گوشه گزینی چون نور رخش از در و دیوار برآمد