شمارهٔ ۴۹۲

دوش آن مه دو هفته من با هزار فن آمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن عیاش و سرفراز و جهان سوز و جامه چاک طناز و ترکتاز و دل افروز و پر فتن پرناز و بی نیاز و معربد عجب عجب سرمست و پای کوب و غزل خوان و غمزه زن از ناز کج نهاده کله را و جنگ جوی دشنه بکف گرفته و تشنه بخون من گفتا برو بکوی سلامت که غافلی از ذوق جام باده مستان و درددن ای مقتدای شهر که محروم و غافلی از دولت مساعد رسوای انجمن اوصاف حسن تست غزلهای بلبلان حیران آن جمال گل و لاله در چمن ذرات کون رو بتو دارد بهر طریق مستان جام تست اگر یخشی گر یمن قاسم شکست شیشه تقوی و ننگ و نام از اقتضای زلف چلیپای پرشکن