شمارهٔ ۵۹

گر زاهدست جانم اگر رند می پرست با روی تست روی دلم هر کجا که هست جانم فدای ساقی و دردی درد او کز نیم جرعه توبه و ناموس ما شکست ذرات کاینات برقصند لایزال قومی ز باده مست و گروهی ز باد مست انصاف و راه راست نبود این که واعظان گفتند می بدست و گرفتند می بدست از دل رسید هرچه برویم رسید و من دل را بدوست دادم و از درد دل برست از یار اگر مراد نداری طلب رواست شوخی مکن که مصلحت کار از آن سرست ارنی بگو ز مستی لن کاندرین مقام سر در کشست عاشق و معشوق سرکشست گر پرتو جمال تو از روی بت ندید رهبان دیر ما ز چه رو گشت بت پرست بگشاد پرده از رخ اسرار قاسمی در حال می فروش سر خم باده بست