شمارهٔ ۶۱۰
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
دلم از غصه هجران تو دارد دردی
خسته ای سوخته ای عاشق غم پروردی
آن چنانم ز فراقت که میان خونم
غور این قصه نداند دل هر نامردی
عشق را خسته دلی باید و جان محزون
عشق وارد نشود بر دل هر بی دردی
عاشقم عاشق و پیدا نتوانم گفتن
که بر آن خاطر نازک بنشیند گردی
قسمی دارم ای دوست بجان باور کن
که ببستان جهان چون تو ندیدم وردی
کیست زاهد که درین مجلس ازو باید گفت
هرکه گرمست نگوید سخن از دلسردی
بشنو از قاسم اگر با تو سخن می گوید
سخن پاکدلی عاشق فردیمردی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş