شمارهٔ ۶۶۱

فداک عقلی و روحی که راحت جانی مرا بدرد سپاری و عین درمانی ز پا فتاده ام از دست رفته دستم گیر نگویمت بچه غایت چنانکه می دانی شکیب نیست مرا از تو یک زمان ای دوست که شمع مجلس انسی و نور اعیانی مقررست و معین که هیچ نتوان یافت طریق راه خدا را بفکر شیطانی علی الدوام بگوش دلم رسد ز درون صفیر بانگ اناالحق خروش سبحانی میان جبه و دستار غیر عاشق نیست حدیث لیس که فی جبتی همی خوانی ز ذره باز نگویی که نور خورشیدی حدیث چشمه نگویی که بحر عمانی میان مرده دلان روز چند می بودم ز دوست زنده شدم الحبیب احیانی یقین که قاسمی اندر رحیل همراهست در آن زمان که بکوبند کوس سلطانی