شمارهٔ ۲
ق قطران تبریزی
0
Altın Yaprak
دلا تا کی همی جویی منی را
چه داری دوست هرزه دشمنی را
چرا جویی وفا از بی وفایی
چه کوبی بیهده سرد آهنی را
ایا سوسن بناگوشی که داری
برشگ خویشتن هر سوسنی را
یکی زین برزن ناراه تر شو
که بر آتش نشانی برزنی را
دل من ارزنی عشق تو گویی
چه سایی زیر گویی ارزنی را
ببخشا ای پسر بر من ببخشا
مکش در عشق خیره چون منی را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş