بخش ۱۳ - اصل دوم

بدان که معده چون حوض تن است و عروق که از وی همی شود به هفت اندام چون جویهاست و منبع همه شهوتها معده است و این غالبترین شهوتی است بر آدمی چه آدم ع که از بهشت بیفتاد به سبب این شهوت بیفتاد و این شهوت اصل شهوتهای دیگر است که چون شکم سیر شد شهوت نکاح جنبیدن گیرد و به شهوت فرج قیام نتوان کرد الا به مال پس شره مال پدید آید و مال به دست نتوان آورد الا به جاه و جاه نگاه نتوان داشت الا به خصومت با خلق و از آن حسد و تعصب و عداوت و کبر و ریا پدید آید پس معده فراگذاشتن اصل همه معصیتهاست و زیر دست داشتن شکم و گرسنگی عادت کردن اصل همه خیرهاست و اما اندر این اصل فضل گرسنگی بگوییم پس فایده گرسنگی بگوییم پس اختلاف احوال مردم دو آن بگوییم پس طریق ریاضت در اندک خوردن بگوییم پس آفت شهوت فرج و ثواب کسی که خویشتن از آن نگاه دارد بگوییم انشا الله تعالی