بخش ۱۳ - اصل دوم

بدان که توبه بی صبر راست نیاید بلکه گزاردن هیچ فرضیه و بگذاشتن هیچ معصیت بی صبر راست نیاید و برای این بود که از رسول ص پرسیدند که ایمان چیست گفت صبر و گفت اندر خبری دیگر که صبر نیمه ایمان است و به سبب بزرگی و فضل صبر است که حق تعالی قرآن زیارت از هفتاد جای صبر را یاد کرده است و هر درجه ای که نیکوتر است حواله با صبر کرده است تا امامت اندر راه دین حواله با صبر کرد و گفت و جعلناهم ایمه یهدون بامرنا لما صبروا و مزد بی نهایت و بی حساب حواله با صبر کرده است و گفت انما یوفی الصابرون اجرهم بغیر حساب و صابران را وعده داد که وی با ایشان است ان الله مع الصابرین و صلوات و رحمت و هدایت هیچ کس را جمع نکرده مگر صابران را و گفت اولیک علیهم صلوات من ربهم و رحمه و اولیک هم المهتدون و از بزرگی فضل صبر است که حق تعالی وی را عزیز کرد و به هر کس نداند الا اندکی به دوستان خویش که رسولص گفت ان اقل ما اوتیتم الیقین و عزیمه الصبر گفت اندک ترین چیزی که به شما داده اند یقین است و صبر و هر که را این هر دو بدادند گو باک مدار اگر روزه بسیار ندارد و اگر بر آنچه هستید امروز با اصحاب صبر کنید و نگردید دوست تر دارم از آن که هر یکی چندان طاعت کنید که جمله شما کرده باشید ولیکن ترسم که راه دنیا بر شما گشاده شود و پس از من با یکدیگر منکر شوید و اهل آسمان شما را منکر شوند و هر که صبر کند ثواب تمام یابد صبر کنید که دنیا بنماند و ثواب حق تعالی بماند ما عندکم ینفدوما عندلله باق و لنجزین الذین صبروا اجرهم باحسن ماکانوا یعملون این آیت تمام برخواند و رسولص گفت که صبر گنجی است از گنجهای بهشت و گفت اگر صبر مردی بودی مردی کریم بودی و گفت خدای تعالی صابران را دوست دارد و وحی آمد به داوودع که در اخلاق به من اقتدا کن و از اخلاق من یکی آن است که صبورم و عیسیع گفت نیایی آنچه خواهی تا صبر نکنی بر آنچه خواهی و رسولص قومی را دید از انصار گفت مومنید گفتند آری گفت نشان ایمان چیست گفتند اندر نعمت شکر کنیم و اندر محنت صبر کنیم و به قضای خدای تعالی راضی باشیم گفت مومنون و رب الکعبه و علیع گفت صبر از ایمان همچنان است که سر از تن هر که را سر نیست تن نیست و هر که را صبر نیست ایمان نیست