شمارهٔ ۶۷
غ غبار همدانی
0
Altın Yaprak
تا به زلف تو تاب می بینم
خویش را در طناب می بینم
دم به دم از هجوم لشکر عشق
ملک دل را خراب می بینم
بس که از تشنگی روانم سوخت
هرچه می بینم آب می بینم
بر سر موج بحر ناکامی
خویشتن را حباب می بینم
سوی هر راه می گشایم چشم
صدهزار آفتاب می بینم
با همه تشنه کامی از هرسو
می شتابم سراب می بینم
دیده را در میان لجۀ اشک
مضطرب چون حباب می بینم
پیش آن آفتاب رو چو غبار
همه خود را حجاب می بینم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş