شمارهٔ ۱۰۳
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
نی بی دم نایی از نوا بی برگ است
بی ملک و درم شه چو گدا بی برگ است
گر سیم نباشد چه دهند اهل کرم
کم سایه بود درخت تا بی برگ است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş