شمارهٔ ۱۰۴
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
تا به نظاره بت چشم برهمن بازست
به تماشای جمالت مژه من بازست
پیش مرغان گرفتار خموشی کفرست
لب نبندم ز فغان تا ره شیون بازست
به تمنای غباری ز درت چون سایل
مردم چشم مرا از مژه دامن بازست
عکس رویش چو در آیینه فتد شاد شوم
کز دل آینه راهی به دل من بازست
گل مچینید که غیرت کش مرغ چمنم
نگشاید دل من تا در گلشن بازست
مژده آمدنت آمده و چشم مرا
عمرها شد که در خانه چو روزن بازست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş