شمارهٔ ۱۹۸
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
به بزم دوش حدیث تو در میان افتاد
چو شمعم آتش غیرت در استخوان افتاد
فغان بی اثر از طاق دل اسیر ترا
چو شاخ بی ثمر از چشم باغبان افتاد
فتاد بر سر هم دل چو صید روز شکار
مگر کرشمه چشم تو در زمان افتاد
فرشته گر کندت همرهی هلاک شوم
ندید روز خوش آن کس که بدگمان افتاد
چو دل گشود لب شکوه شد زبانم لال
به اولیای دلم کذا قفل بر زبان افتاد
چه بلبلم که به چشمم نمود بیگانه
چو از قفس گذرم سوی آشیان افتاد
کجا ز لذت گرداب غم خبر یابی
ترا که زورق ازین ورطه بر کران افتاد
برای آنکه شود زود روز وصلم طی
مهر چو ماه نو از میان افتاد
به کار بسته من مصلحت ندارد سود
زدم گر آب به دل آتشم به جان افتاد
به رمز شکوه ادا می کنی وز این غافل
که تندخوی تو قدسی چه بدگمان افتاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş