شمارهٔ ۲۰۸
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
عجب قیدی ست عشق سخت بنیاد
مبادا گردنی زین قید آزاد
همین دانم که کارم رفته از دست
نمی دانم که کارم با که افتاد
ز غم مردم که چون من کشته گردم
که خواهد خواست عذر تیغ جلاد
ز بس ویرانه جویی بعد مردن
ز خاکم خانه نتوان کرد بنیاد
نهد در سینه دل بر پای غم رو
شناسد صید آنجا قدر صیاد
مرا گر خانه ویران کرد شاید
که گردد آسمان را خانه آباد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş