شمارهٔ ۳۰۵
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
مرده را زنده کند چون سخن آراست لبش
غنچه گلشن اعجاز مسیحاست لبش
سخن از لعل لبش دیر جدا می گردد
بس که آلوده به شیرینی جان هاست لبش
غیرت عشق مرا بین که چو دیدم رویش
کشت رشکم چو نهان جان ز دلم خواست لبش
هر سخن کز لب دلدار برون می آید
شکرآلوده بود بس که شکرخاست لبش
هر جفا کز تو رسد بر دل قدسی خوش باد
آشنا کی به حدیث گله آراست لبش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş