شمارهٔ ۳۰۵

خرده بینان طریقت همه صرافانند که بیک جو درم ناسره را نستانند دور ماندند ز دیدار تو سودازدگان همه حیران وعجب مانده که چون می مانند دل و جانها ز تو مستند بدانسان که مپرس جمله ذرات سراسیمه و سرگردانند جمله ذرات جهانکافر و مؤمنشب و روز همه از شوق تو مستند و ترا می خوانند خلق از مرگ گریزان و سراسیمه شوند عاشقانند که در روز اجل خندانند همه عشاق توگر لیلیاگر مجنونند بنده حکم تو گر خسرواگر خاقانند عاشقانت همه یک مذهب و یک دین دارند اگر از ملک هراتند و گر از کاشانند جان پاکیزه بدست آر و بگو فاش و مترس عشق و معشوقه و عاشق همه جان در جانند قاسمینادره خلق جهان انسانست عاشقان از همه سو نادره انسانند