شمارهٔ ۳۳
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
لب شود ریش ار برد نام دل افگار ما
آستین سوزد اگر چیند نم از رخسار ما
سبحه بر کف توبه بر لب دل پر از ذوق گناه
معصیت را خنده می آید ز استغفار ما
نشکفد در سینه دل بی زخم تیغ غمزه ای
تا نگردد خون نخندد غنچه گلزار ما
خویش را قدسی بر آتش نه بسوزان تا به کی
ننگ دین و کفر گردد سبحه و زنار ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş