شمارهٔ ۳۳

من و بیداری شب ها و شب تا روز یارب ها نبیند هیچ کس در خواب یارب اینچنین شب ها گشادی تا لب شیرین به دشنام دعاگویان دعا می گویم و دشنام می خواهم از آن لب ها خدا را جان من بر خاک مشتاقان گذاری کن که در خاک از تمنای تو شد فرسوده قالب ها سیه روزان هجران را چه حاصل بی تو از خوبان که روز تیره را خورشید می باید نه کوکب ها معلم غالبا امروز درس عشق می گوید که در فریاد می بینیم طفلان را به مکتب ها شود گر اهل مذهب را خبر از مشرب رندان بگردانند مذهب ها بیاموزند مشرب ها هلالی با قد چون حلقه باشد خاک میدانت کسی نشناسد او را از نشان نعل مرکب ها