شمارهٔ ۳۳۱
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
تا نشمرد آزاد کسی بعد هلاکم
زنجیر به گردن بسپارید به خاکم
نگذاشت به خواب عدمم شیون بلبل
گل ریخته بودند مگر بر سر خاکم
از کین تو ترسم نه ز بی مهری افلاک
گر کینه نجویی تو ز افلاک چه باکم
غلتم چو صبا در چمن کوی تو بر خاک
تا بوی تو آید چو گل از خرقه چاکم
تا لعل تو آلوده می گشت ز غیرت
آغشته به خون است رگ و ریشه چو تاکم
تا جا به چمن ساختم از گریه بلبل
آلوده به خون است چو گل خرقه چاکم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş