شمارهٔ ۳۳۲
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
آن بلبلم که ناله بهر قفس کشم
گر غنچه بشکفد قدم از باغ پس کشم
دست از ستم مدار که از بیم خوی تو
در روز حشر هم نتوانم نفس کشم
دنبال محمل تو خروشان فتاده ام
تا ناله ای به روی صدای جرس کشم
تا خار راه هم نشوند اهل روزگار
دامن چو شعله کاش بر این مشت خس کشم
مرغان باغ شیفته ناله منند
گر ناله ای کشم همه در راه قفس کشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş