شمارهٔ ۳۸۳
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
گر خانه چشم من بود تیره و تار
از گریه مدان تیرگی اش را زنهار
گلگون سرشک من نینگیخته گرد
چشمم ز فراق دوست آورده غبار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş