شمارهٔ ۳۹۹
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
ما حرف سود خویش برای زیان زدیم
خرمن چو گل به نیت باد خزان زدیم
من بعد ما و حلقه رندان چه سود کرد
چندان که حلقه بر در هفت آسمان زدیم
طول امل درازتر از روزگار بود
در زلف یار دست ز کار جهان زدیم
ما را حجاب دام نفس در قفس شکست
یک بار اگر به سهو دم از آشیان زدیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş