شمارهٔ ۴۰۴
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
ز بس که دشمن نظاره پریشانم
چو شمع گشته به یک جای جمع مژگانم
نشد ز سیل سرشکم خراب کوی بتان
امین کشتی نوحم اگرچه طوفانم
ز عشق رابطه ام نگسلد به مردن هم
گواه دعوی من بس بقای پیمانم
شدم به دوختن چاکهای سینه رضا
که هیچ کس نبرد پی به داغ پنهانم
به غیر وصل تو دیدن چنان بود دشوار
که ترک وصل نماید به غایت آسانم
فراخ روزی غم را ز تنگسال چه غم
همیشه نعمت غم حاضرست بر خوانم
چو شعله در بدنم خون همیشه می رقصد
ز شوق آنکه کند غمزه تو قربانم
چنان گرفته دل همدمان ز صحبت من
که غنچه گشته گل چیده در گریبانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş