شمارهٔ ۴۰۵
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
اگر به عشق نباشد درست پیمانم
به عهد زلف تو کافر نیم مسلمانم
من و دیار محبت که هرکجا رفتم
به دولت غمت آماده بود سامانم
برای من شده نازل ز عرش مصحف عشق
حدیث مهر و وفا آیتی ست در شانم
به این که چشم تری بوده پیش ازین آنجا
همیشه در نظر آید خیال کنعانم
به جان دوست که جز بر رضای دوست مرا
قدم نرفته وگر رفته هم پشیمانم
چو گل به روی خسان تا نبایدم خندید
چو غنچه معتکف خلوت گریبانم
ز سرگرانی بختم ز بس ملال رسید
بود ز سایه دستار دل هراسانم
ز خاک عشق گیاهی نمی دمد ناقص
تمام داغ بود لاله بیابانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş