شمارهٔ ۴۰۶
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
از وصل هر گل در چمن چون غنچه دامان چیده ام
جمعیت دل را در آن زلف پریشان چیده ام
ریزد به دامن دیده خون من ریزم از دامن برون
او بهر دامان چیده گل من گل ز دامان چیده ام
تا برده ترک غمزه ات دستی به قربان کمان
چون ترکشت پهلوی هم در سینه پیکان چیده ام
چون دیده آیینه ام مژگان نمی آید به هم
از بس که شوق دیدنت در چشم حیران چیده ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş