شمارهٔ ۴۲۱
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
می شود هر دم پریشان زلف بر رخسار او
کز پریشان خاطری یادش دهد هر تار او
از بیابان محبت سرسری مگذر چو باد
کز گریبان گل دمد دامن چو گیرد خار او
بر سر کویش مسیحا تن به بیماری دهد
تا کند چون ناتوانان تکیه بر دیوار او
باغ امید مرا ترسم نماند میوه ای
ناامیدی چند سازد رخنه در دیوار او
خشت خشت خانه گل را صبا بر باد داد
با وجود آنکه عمری بود خود معمار او
در میان خنده چشم گل ز شبنم شد پر آب
صبحدم چون کرد بلبل ناله ای در کار او
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş