شمارهٔ ۴۳۶
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
بهار رفت و نچیدم گل از بر رویی
گذشت عید و ندیدم هلال ابرویی
گشاده روی به هر در شدم چو آینه لیک
چو پشت آینه از کس نیافتم رویی
از آن مقید ضعفم که در ضعیفیها
ز خویش در غلط افتم به تار گیسویی
جفا کشیدن فرهاد اگر قبولت نیست
به بیستون رو و دریاب دست و بازویی
نیم به رشک ز سامان غنچه چون من هم
چو لاله دارم از اسباب داغ پهلویی
ز ضعف بر دل مجروح خود گران شده ام
چنان که خشک شود بر جراحتی مویی
هلاک مشرب آن بیدلم که چون قدسی
نمی کشد به بهشتش دل از سر کویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş