شمارهٔ ۴۴۲

از ره به خواهش دل شیدا چه می روی گر عاشقی به کوی تمنا چه می روی در گل گرفته ام در و بام ترا ز اشک دیگر به باغ بهر تماشا چه می روی بی بوی پیرهن مبر از گریه نور چشم چون باد شرطه نیست به دریا چه می روی خواهد کشید پرده ز رخ گل به وقت خویش ای باد صبحدم به تقاضا چه می روی یوسف نه ای تو طاقت زندانت از کجاست بی پرده پیش چشم زلیخا چه می روی دامن گرفتن تو چنان آیدم که کس پرسد ز آفتاب که تنها چه می روی کمتر ز لاله ای نتوان بود در جهان بی داغ دل به دامن صحرا چه می روی عالم ز تو خراب شد ای اشک پرده در بس کن پی برهنه به یغما چه می روی