شمارهٔ ۴۴۶
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
بی گریه بود دیده چو بی باده ایاغ
از شبنم خون تازه نماید گل داغ
چون گریه شود تمام چشمم سوزد
روغن چو نماند آتش افتد به چراغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş