شمارهٔ ۴۴۶

ز شیرین بود خسرو خوشدل و فرهاد از آن خوش تر که داد دلبران خوش باشد و بیداد از آن خوش تر تغافل های عاشق تازه تر از ناز معشوق است رمیدن خوش بود از صید و از صیاد از آن خوش تر چنان محکم نهاده عشق بی بنیادی ما را که ننهادست در عالم کسی بنیاد از آن خوش تر جواب نور چشم پیر کنعان بوی یوسف برد کسی هرگز جواب نامه نفرستاد از آن خوش تر ز بس لطف از بتان تندخو خوبست نتوان گفت که باشد با همه زیبندگی بیداد از آن خوش تر به خاموشی شب از بیداد او درد دلی کردم که نتوان کرد درد دل به صد فریاد از آن خوش تر ز دنیا فکر عقبا مرد را فیاض لایق تر که فتح ایروان خوش شاه را بغداد از آن خوش تر