شمارهٔ ۴۵۷
ق قدسی مشهدی
0
Altın Yaprak
چو باد صبح گذشتم به گرد هر چمنی
برای خویش چو کویت نیافتم وطنی
چو دست خصم زلیخا بریده باد آن دست
که بر تنی نتواند درید پیرهنی
چو قامت تو نهالی ندیده ام موزون
به اتفاق صبا گشته ام به هر چمنی
روم به دایره مردم پریشان بخت
مگر ز موی تو بر گوش من خورد سخنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş