شمارهٔ ۴۶

ق قدسی مشهدی
0 Altın Yaprak
چیزی نشد معلوم من از صحبت فرزانه ها بر قلب رسوایی زدم زین پس من و دیوانه ها از بیم سیل اشک من نیک و بد روی زمین تا مردمان چشم خود بیرون شدند از خانه ها گر خود تهیدستم چه شد دستی ندارم بر فلک چشک و دل من پر بود گنج است در ویرانه ها از گفتگوی این و آن تا کی فرورفتن توان مردم ز غفلت تا به کی خواب آرد این افسانه ها ای ساقی روشندلان بازآ که اهل بزم را گردید قالب ها تهی پر شد ز خون پیمانه ها مرغان این بستان سرا رام و اسیرند از ازل صیاد گو منت مکش از دام ها و دانه ها ناخن به دل ها می زنند از طره های مهوشان شاید اگر صاحب دلان ممنون شوند از شانه ها بر گرد شمع عارضت ای قبله روحانیان خیل ملک پر می زنند از شوق چون پروانه ها قدسی ز بهر دوستی هرکس تردد می کند من هم پی پروانه ای گردم در این کاشانه ها

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.