شمارهٔ ۱
س سراج قمری
0
Altın Yaprak
غنچه گر پیش آن دهن خندد
بر بتر جای خویشتن خندد
به شکر خنده گر گشاید لب
مغز در استخوان من خندد
دهن غنچه گرید از خجلت
راست کان غنچه ی دهن خندد
تا برآمد نفشه از گل او
سبزه بر برگ نسترن خندد
پیش شمشاد زلف پر شکنش
باغ بر زلف یاسمن خندد
از در خنده باشد ار پس ازین
با رخش لاله در چمن خندد
برمن ار دل ز زلف او طلبم
دلی از زیر هرشکن خندد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş